CONGRES: 2nd World forum on intercultural dialogue- 29 mei – 1 juni 2013

 


 

Het prachtige unieke congrescentrum in Baku. De president Ilham Alijev opende het congres.
 
 


Een feestelijke afronding van de dag en nog even met iedereen op de foto! 
Het avondprogramma was een balletuitvoering voor en tussen de rotsen van Gobustan. Bij aankomst werden wij feestelijk ontvangen met trommelgeluid vanuit de bergen! Op de rotsen kan je de prachtige oude rotstekeningen nog zien!
 



Na twee dagen een geweldig congres te hebben mogen bijwonen met goede sprekers en debatten was het tijd om te genieten van Azerbeidzjan buiten Baku. Na een vlucht van ongeveer 30 minuten landde wij in Gabala.Daar stonden twee bussen klaar voor ons. Onder politie escorte werden wij naar Gabala gebracht.Onderweg deden wij het museum aan met heel veel info over de geschiedenis van Azerbeidzjan
 
 
 
Hierna bezochten een pianofabriek van de Nederlander Beltmann. Onderweg raakte ik gesprek met leuke congresleden.
 
 

Vervolgens reden wij naar Gabala. Daar werden wij ontvangen door de burgemeester (foto rechts onder) van deze prachtige groene plek. Een heerlijke lunch stond hier voor ons klaar. Daarna nog even heerlijk van het uitzicht genieten met een glaasje thee. Wat een waanzinnige mooie omgeving met prachtige bergen.
 

 

 


Thee, zon en een goede vriendschap!
 
 

De bus weer in, opweg naar een bezichtiging van opgravingen waar wij de bus uitstapten en een stukje door het prachtige landschap mochten wandelen. Kopje thee? (foto rechts)
 

Hierna bracht de bus ons naar een prachtig Christelijk kerkje. Hier hebben wij een kaarsje gebrand voor Syrië, samen met de minister van cultuur uit Syrië. Mooi om te zien hoe alle geloven hier gezamenlijk naar binnen stapte.
  
De busrit, opweg  naar Sheki. Hier aangekomen leek het of je honderden jaren terug ging in de tijd. Bij aankomst van het  prachtige Paleis van de voormalige (Khan) van het gebied rondom Sheki. Een erg mooi oriëntaals paleis, met aparte vertrekken voor mannen en vrouwen. Hier werden wij gastvrij ontvangen door de heerlijke klanken van een orkest. Even op een bankje van de muziek genieten en het uitzicht, ik raak in gesprek met een aantal jongeren die Engels studeren.
 

 

 

 

 Na alle bezichtigingen was het weer tijd om de bus in te stappen. Op naar ons verblijf om te overnachten. En ook hier was de ontvangst weer onbeschrijfelijk. Bij de entree werden wij door dames ontvangen in prachtige Azerbeidzjaanse kostuums. Tijd voor weer een heelijk diner met geweldige muziek en de prachtige klanken van een Opera zanger en zangeres. Aan het einde van de avond stond iedereen op de dansvloer. Wat een ervaring , al die leuke nieuwe contacten uit zoveel diverse landen,verschillende culturen en uiteenlopende geloven bij elkaar. Een voorbeeld van hoe wij echt met elkaar om zouden moeten gaan in de wereld! Het moet kunnen. Ik heb het gezien in Azerbeidzjan!
 
Iedereen verbleef die avond in een vakantiehuisje. En alsof dat nog niet genoeg was werden wij de volgende dag weer blij gemaakt met een heerlijk ontbijt in het restaurant. Iedereen stapte weer in de bus opweg naar de volgende stop. Een prachtig kerkje waar ons het verhaal werd verteld over het bezette gebied. De vluchtelingen hier wachten tot ze terug kunnen naar het gebied dat bezet is door de bezetter. 

   
 

 
De oude huisjes laten de trieste geschiedenis zien. Hier ga je echt ver terug in de tijd. Het water uit de bergen stroomt door de kleine straatjes naar beneden. De mensen zijn hier vereerd dat je bij hen een kijkje komt nemen. Met de auto door de smalle straatjes rijden naar boven is nog lang niet zo makkelijk. Want de grote bus moesten we daarom even achter ons laten.Ook hier was de burgemeester aanwezig.

Na deze unieke indrukken stapten wij weer in de bus en reden naar de volgende stop. Waar wij weer zo feestelijk en gastvrij werden ontvangen met muziek en een heerlijke lunch in de tuin. Van de muziek kon ik maar niet genoeg krijgen. De karavanserai zijn gebouwd als overnachtingsplekken voor karavanen op de zijderoute, waar handelaren veilig met hun goederen en lastdieren de nacht konden doorbrengen. Hier kregen wij een heerlijke lunch in de tuin!

Azerbeidzjan kent een grote theecultuur, overal kan je een pot thee met citroen krijgen, best lekker in de hitte hier. Je zit dan in een chaixanas, een theetuin, in de schaduw van wat bomen.



In een vogelvlucht van twee dagen kreeg iedereen een goed beeld van Azerbeidzjan. Van het dure rijke Baku naar het prachtige groene Gabala en ,Sheki  rijk aan geschiedenis en cultuur. Maar ook kregen wij een kijkje in het leven van de vluchteling. Verdreven uit het bezette gebied van Azerbeidzjan. Iederen vond dat de informatie over de geschiedenis heel chique werd gebracht zonder af te geven op de bezetter. Het gaf iedereen een duidelijk beeld. Tijd om weer terug te vliegen naar Baku.


De volgende dag nog even snel naar de “Old City”voor mooie souvenirs. En dan ….. weer terug naar Nederland met een extra koffer vol, cadeaus, mooie boeken en een hoop verhalen en foto’s. Maar vooral een hoofd vol ideeën. Want zo’n congres laat je niet los. Daar moet iets mee gedaan worden. En daar ga ik het komende jaar aan werken. Mijn ideeën voor een antwoord op een succesvol congres!    

Mijn dank aan de president Mr. Ilham Alijev. Mijn complimenten aan de minister van cultuur in Azerbeidzjan Mr. Abulfas Garayev en aan de geweldige begeleiding van de reisleider Jafar Karajev.