KHOJALY 2012

 
 

………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Petitie 14 februari 2012
 

 Albayrak Dutch politician kabinet Balkenende IV.jpg 
Nebahat  Albayrak

Salem,

Dit jaar is de 20eherdenking van het bloedbad in Khodjaly.

Zoals elk jaar  proberen we  nationaal zowel als internationaal

aandacht te krijgen voor  de grove schendingen van de mensenrechten

door Armenië. Gerechtigheid voor de slachtoffers, teruggave van de onterecht bezette

gebieden en terugkeer  naar hun geboortegrond van ruim 1 millioen Azerbeidzjanen die nog steeds vluchteling in eigen land zijn.

Het was deze keer onze wens aandacht te vragen voor de problemen in de regio Nagorno Karabagh aan het Nederlandse Parlement.

Dank zij de inspanningen van o.a. Gulsen Kazimova is het gelukt een petitie te mogen aanbieden aan hare excellentie Mevrouw Nebahat  Albayrak, voorzitter van de vaste commissie van Buitenlandse zaken , waarin  door  diverse Azerbeidzjaanse organisaties en diaspora wordt gevraagd  het Azerbeidzjaanse volk krachtig te ondersteunen in een vreedzame oplossing van het conflict en berechting te vragen voor de daders van deze verschrikkelijke moordpartij in de geschiedenis van  Azerbeidzjan.

De overhandiging zal plaatsvinden

DINSDAG 14 FEBRUARI A.S.  VOOR HET 2E KAMERGEBOUW  VAN 13.30-13.45 UUR

Een delegatie van ca.  maximaal 10 personen zal onder leiding van ondergetekende de petitie overhandigen.

 

Gert B.van Dam, voorzitter comité Justice For Khojaly Nederland.

(Nebahat Albayrak werd geboren als vijfde kind in een gastarbeidersgezin. Haar vader werkte op dat moment in Rotterdam als steigerbouwer, de rest van het gezin woonde nog in Turkije. In juli 1970 verhuisde Albayrak naar Nederland, waar ze opgroeide. Ze volgde de havo en later het atheneum, voordat ze internationaal en Europees recht aan de Rijksuniversiteit Leiden ging studeren. Ook volgde ze een opleiding in Parijs en Ankara. Voor ze in de Tweede Kamer kwam, werkte Albayrak achtereenvolgens op het Landelijk Bureau Racismebestrijding en op het ministerie van Binnenlandse Zaken. Albayrak omschrijft zichzelf als “seculiere moslim”.)

 

Regen of geen regen ook dit jaar herdenken “wij” de slachtoffers van Azerbeidzjan. “Khojaly” .
Na het bezoek aan de begraafplaats Nieuw Eykenduynen, om daar bloemen bij de gedenksteen neer te leggen, vertrok iedereen naar het VredesPaleis in Den Haag. Om aandacht te vragen voor deze genocide werd er vandaag een petitie aangereikt door De heer Gert B.van Dam, voorzitter van het Nederlandse Comité Justice for Khojaly aan de directeur van het Vredespaleis de heer S. van Hoogstraten. Hopelijk komt hier nu eens echt aandacht voor! Wie echt meer wil weten over Khojaly deze vreselijke genocide, moet echt even kijken op Internet. Let u wel op de beelden zijn zeer schokkend. Daarom wil ik u daar niet meteen mee confronteren. U kunt zelf die keus maken.
(Marion van der Vegt)  26 februari 2011.
 

 

 

Wava Roestamova        






…………………………………………………………………………………………………………………………………..

Zondag 22 februari 2010
verzamelde vele studenten zich bij het Vredes Paleis in Den Haag om gezamelijk de genocide te herdenken van Khodjaly uit 1992. Ouders en familie steunden elkaar die dag om samen even stil te staan bij het verlies van velen Azeris van de nacht van 25 op 26 februari 1992. Iets wat in geen enkel land meer mag voorkomen!!!!
Daarna liep men in een stille tocht naar de bus. Deze bracht ons allemaal naar de begraafplaats waar men bloemen kon neerleggen bij het monument.
 

 

Studenten vragen aandacht voor massamoord Khodjaly

Woensdag 05 maart 2008 | Lena Sangin | Reacties: 38

Nederlandse en Azerbeidzjaanse rechtenstudenten hebben vorige week een miljoen handtekeningen van Azerbeidzjaanse burgers aangeboden aan het Vredespaleis in Den Haag.

beeld/2008/03/boekenkhodjaly1.jpg - Boeken Khodjaly

Met de actie probeert de Azerbeidzjaanse gemeenschap in het westen aandacht en erkenning te krijgen voor de massamoord die Armeense strijdkrachten op 26 februari 1992 pleegden in de Azerbeidzjaanse plaats Khodjaly in de regio Nagorno-Karabach. Deze etnische enclave in Azerbeidzjaan verklaarde zich op 2 september 1991 onafhankelijk, maar deze onafhankelijkheid wordt internationaal niet erkend. Formeel behoort het overwegend christelijke Nagorno Karabach tot Azerbeidzjan, maar het gedraagt zich als een onafhankelijke republiek en geniet bescherming van het Armeense leger.

Symbolisch

“Dat studenten deze miljoenen handtekeningen aan het Vredepaleis overhandigden, heeft een symbolische betekenis. Onze toekomst stemt voor een wereld zonder etnisch geweld en genocide. Zij studeren internationaal, nationaal en economisch recht. Misschien zullen zij ooit in Nederlandse of Europese parlementen zitten. Dan is deze actie een goed begin voor hun levensfilosofie. Mensen in onwetendheid over misdaden houden is equivalent aan de misdaad zelf. 16 jaar geleden vond een genocide plaats in Azerbeidzjaan en de mensheid heeft recht daarover te weten”, zegt mevrouw Gulsen Kazimova, organisator van de actie en voorzitter van de Europese Organisatie Azerbeidjaanse Vrouwen.

Studenten

Jendisime, studente van de Haagse Hogeschool, komt uit Rwanda. Zij is zes jaar in Nederland. “Ik dacht dat zulke dingen alleen in mijn land waren gebeurd. Maar nu weet ik dat  massaal geweld in veel landen voorkomt. Het ergste is dat mensen zo maar worden vermoord, maar de misdaad niet wordt gestraft” Student Behruz Mamedov vindt het raar dat er zo weinig over Khodjaly wordt gesproken in deze wereld, terwijl iedereen zijn mond vol heeft over mensenrechten en humaniteit.

Directeur J. Vervliet van het Vredespaleis spreekt van een bijzondere gebeurtenis: “Wij hebben vandaag documenten gekregen die de geschiedenis weerspiegelen. Onze wereldberoemde bibliotheek van internationaal recht is onderdeel van de Carnegiestichting. Ik vind dat wij vandaag een monument hebben gekregen, dat een enorm interessante bijdrage is.”

Oplossing

De overhandiging van de boeken had vorige week plaats in aanwezigheid van de Azerbeidjaanse ambassadeur in Nederland, Fuad Iskenderov. “Het met ons kunstmatig verbonden Nagorno Karabach is een probleem dat serieus genomen moet worden. Territoriale problemen kunnen ieder volk overkomen. Hoe meer Europa over Karabach weet, hoe eerder er een optimale oplossing komt”, zegt Iskenderov.

Foto: G. van Dam